Jacek Gzella

Życiorys

W 1973 roku Jacek Gzella ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Toruniu. Po uzyskaniu matury podjął dalszą edukację na kierunku historycznym, ze szczególnym uwzględnieniem archiwistyki, studiując na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1977 roku uzyskał dyplom ukończenia studiów. Następnie, w 1988 roku, obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Gdańskim, której tematem była Małopolska elita władzy w okresie rządów Ludwika Węgierskiego w latach 1370–1382.

Habilitację, zatytułowaną Zaborcy i sąsiedzi Polski w myśli społeczno-politycznej Władysława Studnickiego (do 1939 r.), obronił na UMK. Przez wiele lat związany był z uczelnią, pełniąc obowiązki profesora UMK od 2001 roku oraz dziekana Wydziału Historycznego. Czynnie uczestniczył w pracach Instytutu Informacji Naukowej i Bibliologii, a także był członkiem Polskiego Towarzystwa Politologicznego.

W okresie od 1991 do 1993 roku sprawował funkcję kustosza Biblioteki Głównej UMK, co podkreśla jego zaangażowanie w rozwój nauki i kultury. Dodatkowo, był wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Człuchowie, gdzie dzielił się swoją wiedzą z młodszymi pokoleniami studentów. W dniu 18 października 2012 roku, za osiągnięcia w dziedzinie nauk humanistycznych, otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Prace badawcze

W dorobku badawczym Jacka Gzelli znajduje się wiele znaczących publikacji, które przyczyniają się do zrozumienia polskiej myśli politycznej oraz jej kontekstów społecznych.

• Bibliografia polskiej myśli polityczno-społecznej (1997),
• Myśl polityczna Władysława Studnickiego na tle koncepcji konserwatystów polskich (1918-1939) (1993),
• Małopolska elita władzy w okresie rządów Ludwika Węgierskiego w Polsce w latach 1370-1382 (1994),
• Zaborcy i sąsiedzi Polski w myśli społeczno-politycznej Władysława Studnickiego (do 1939 roku) (1998),
• Między Sowietami a Niemcami. Koncepcje polskiej polityki zagranicznej konserwatystów wileńskich zgrupowanych wokół „Słowa” (1922-1939) (2011).